Steun ons en help Nederland vooruit

donderdag 23 maart 2017

Van de achterkamers naar de kelder

Democratie is geen gegeven, het is hard werken. Eén van de elementen hierin is een stem te geven aan de minderheid. Dat een open debat niet alleen vanuit achterkamertjes uit de weg kan worden gegaan bleek toen in de commissiezaal, in de kelder van het provinciehuis, de coalitiepartijen weigerden tijdens een commissievergadering in discussie te gaan over de voortgang van de uitvoering van de Veenweidevisie. De Statenfractie van de Partij van de Arbeid had hierom verzocht naar aanleiding van brieven van het college van Gedeputeerde Staten over  de Veenweidevisie en over ontwikkelingsmogelijkheden van ‘Duurzame Dorpen’.

De zorgen rondom het verdwijnen van het veen en de gevolgen hiervan worden breed gedragen. De urgentie is evident; hoe langer we wachten hoe meer er verloren gaat. D66 deelt dan ook de zorgen over het -gebrek aan- tempo waarin de maatregelen uit het uitvoeringsprogramma worden uitgevoerd. De brief van Gedeputeerde Staten, waarin melding wordt gedaan van vertraging van de uitvoering van de maatregelen, bood dan ook meer dan genoeg aanleiding voor een openbare discussie.

Lang niet iedere partij bleek het daar mee eens te zijn. Na de opening van de vergadering bracht Statenlid Jacob van der Hoek namens SP het punt van orde in: om het agendapunt te schrappen. Zijn motivatie was tweeledig. Ten eerste stelde Van der Hoek dat de afwezigheid van de Gedeputeerde het debat bij voorbaat vruchteloos maakte. Dat is verrassend aangezien in de nieuwe vorm de discussies in commissies altijd tussen de statenleden worden gevoerd, en Gedeputeerden hierbij niet meer aanschuiven. Ten tweede meende Van der Hoek dat de vragen zo waren geformuleerd dat ze juist aan de Gedeputeerde moesten worden gericht, en bovendien sturend en suggestief waren.

Alle partijen uit de coalitie (SP, VVD, CDA en FNP) en de fracties van 50Plus en de PVV sloten zich aan bij de woorden van Van der Hoek. Ze maakten zich er van af door zich uit te spreken voor het versneld uitvoeren van de projecten uit de veenweidevisie. Holle retoriek, want een pleidooi voor het opzettelijk vertraagd uitvoeren van projecten moet haar debuut nog maken. De fracties van PvdA, PvdD, ChristenUnie en Grienlinks maakten, helaas zonder resultaat, bezwaar tegen de gang van zaken. Nadat met een meerderheid werd besloten de voortgang van de veenweidevisie te schrappen zag de PvdA zich genoodzaakt de vragen omtrent het tweede agendapunt, Duurzame Dorpen, in te trekken.

De essentie van de ergernis van de oppositie ligt in het monddood maken van de minderheid in de Staten, en het flagrant schenden van de pijlers onder de democratie door het ontwijken van het openbaar debat. Dit blijkt nog het meest uit de woorden van Van der Hoek. Nadat Van der Hoek had gesteld dat hij de vragen niet relevant vond kon hij de verleiding niet weerstaan om er toch inhoudelijk op in te gaan. Zo was er volgens Van der Hoek geen sprake van vertraging en is de structuurwijziging in het overlegorgaan van de Veenweidevisie, het bestuurlijke overleg veenweidevisie (BOF), een versimpeling. Zo’n verschil van mening ten opzichte van de inbrengers van het punt – de PvdA- zou juist een uitstekende aanleiding zijn geweest voor een levendige discussie. Uit het vermijden daarvan spreekt een arrogante houding. Eén van: ík ben het niet met je eens, ík vind je vragen niet goed, ík wil het gesprek niet aangaan.

Eén van de pijlers onder de democratie is het idee dat niet alleen de meerderheid, in dit geval de coalitie, maar ook de minderheid ruimte wordt geboden. Een andere pijler is de mogelijkheid om elkaar te bevragen op standpunten, en elkaars standpunten te bediscussiëren. Daar laat deze coalitie met dit gedrag geen ruimte voor. Zij kiest ervoor om -in plaats van de discussie te voeren- het gesprek uit de weg te gaan. In de kelder van het Provinciehuis bleek dat er scheuren in het fundament van de provinciale politiek zitten.