Steun ons en help Nederland vooruit

maandag 27 februari 2017

Medemenselijkheid

Tijdens het RTL verkiezingsdebat op 26 februari j.l. was één van de stellingen de vraag of de Islam een bedreiging vormt voor de Nederlandse identiteit. Van de vijf lijsttrekkers die aan het debat deelnamen, was alleen Sybrand Buma van het CDA het met deze stelling eens. Nu de verkiezingen erom lijken te gaan elkaar links of rechts in te halen, profileert het CDA zich als een conservatieve partij die met tucht en orde terug wil naar de jaren ‘50. Volgens de christendemocraten zijn ‘keiharde maatregelen’ en dwang de oplossing voor de complexe vraagstukken van de 21e eeuw.

Lodewijk Asscher, Emile Roemer, Jesse Klaver en Alexander Pechtold waren het oneens met de stelling. Toch verbaasde mij iets. Niemand – ook onze eigen lijsttrekker niet- maakte een onderscheid tussen de Islam en de mensen die de Islam aanhangen.  Een geloof of religie is op zichzelf geen bedreiging. De stelling of de Islam een bedreiging vormt voor de Nederlandse identiteit gaat dan ook niet over de vraag of een godsdienst een bedreiging vormt, maar over de vraag hoe mensen hun geloof uitdragen. Ruimdenkend of dogmatisch. Relativerend en beschouwend of extremistisch en door fanatisme verblind.

In zijn recent verschenen boek ‘Optimist in de politiek’ haalt Alexander Pechtold het humanisme aan als een van de pijlers onder zijn opvattingen. ‘Humanisten zijn nooit bereid tolerantie en openheid voor anderen te grabbel te gooien’, stelt hij. ‘Wat ik hierin met name waardeer’, aldus Pechtold, ‘is het feit dat dit niet alleen maar politieke uitgangspunten zijn, maar dat ze veel dieper gaan en aan medemenselijkheid raken’.

De stelling ‘de Islam vormt een bedreiging voor de Nederlandse identiteit’ gaat voorbij aan het feit dat ‘de Islam’ staat voor mensen die de Islam aanhangen. Of dat een bedreiging is, wordt bepaald door de manier waarmee ze met hun geloof omgaan. Ieder die vindt dat je diegene die het niet eens is met je opvattingen of geloof het leven mag ontnemen, is een regelrechte bedreiging voor een ander. Dat staat buiten kijf. Dit heeft echter niets te maken met de aard van de opvattingen of van het geloof, maar met het gedrag van mensen.

Polarisatie versterkt dit gedrag. Want polarisatie verdeelt de wereld; in twee kampen. Eén van voor-, en één van tegenstanders. In de stelling ‘de Islam de bedreigt de Nederlandse identiteit’ ligt tussen ‘de Islam’ en ‘de Nederlandse identiteit’ polarisatie besloten. Niet alleen uit politieke motieven, maar ook uit het oogpunt van medemenselijkheid kun je dan ook niet anders, dan tegen deze stelling zijn.